Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2009

ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ

Μήπως οι στρατιωτικές παρελάσεις διοργανώνονται από το κράτος για να ηδονίζονται οι άνθρωποι που τις παρακολουθούν? Βλέπουν τα άρματα , τα όπλα, τους πυραύλους, τα αεροπλάνα να περνούν από μπροστά τους , θεωρούν ότι τα έχουν υποτάξει και φυσικά δε πιστεύουν ότι μπορούν να τους κάνουν κακό .Κάπως έτσι αισθανόταν και οι Ρωμαίοι με τα θηρία και τους αιχμάλωτους των θριάμβων. Φυσικά αν τα όπλα αυτά ,η τα θηρία στραφούν ενάντιο μας τότε από ηδονιζόμενοι μετατρεπόμαστε αυτόματα σε χεζομενοι. Κακό πράμα οι παρελάσεις, όπως κακό πράμα τα όπλα , καλό όμως τα θηρία στα πλαίσια της φύσης και μονό .

Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2009

ΑΠΟΔΡΑΣΗ...

Είχες μέσα σου, σαν το ουρανό , μια μαύρη γαλήνη. Κάποιοι δημιούργησαν στην ψυχή σου τη νύκτα, η νύκτα αυτή δεν μπορούσε να σου χαρίσει ποτέ αστερία..και έτσι εσύ φίλε μου Γιάννη δραπέτευσες. Λίγες φορές σε συνάντησα , ήσουν όμως από αυτούς που μπορούσα να επικοινωνήσω. Διέκρινα μια πολύ ευαίσθητη ψυχή που δύσκολα μπορούσε να γίνει αντιληπτή πίσω από αυτά που έδινες στον περίγυρο . Ένα περίγυρο που προφανώς , όπως κάνουμε άλλωστε οι περισσότεροι, κοιτάζει και απολαμβάνει χωρίς να βλέπει. Την τελευταία φόρα που σε είδα μιλήσαμε για το στρατό (είμαστε σειρά), για τα κόμικς, τα βιβλία και τον κινηματογράφο . Καλή λευτεριά και σε μας!!!
Ο Γιάννης απέδρασε τη Τρίτη 17 Μάρτη 2009.

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2009

FUN CLUB

CLUB αριστοκρατών νέων του Λονδίνου με δράση γύρω στο 1600, χωρίς να γνωρίζω αν έχει ή όχι σταματήσει. Πως διασκέδαζαν αυτοί οι νέοι? χωρίς φυσικά να τιμωρούνται.Μπαίνανε σε σπίτια και κατέστρεφαν αντικείμενα αξίας, δηλητηριαζαν σκυλιά και γατιά, βάζανε γατιά σε κοτέτσια, καίγανε φτωχόσπιτα, τρυπαγαν σωλήνες αντλιών, έκαιγαν επιγραφές καταστημάτων, χαλούσαν στέρνες, πριόνιζαν δοκούς στήριξης σπιτιών, έσπαζαν τζάμια σπιτιών, λεηλατούσαν καλλιέργειες κ.λ.π. Θύματα τους κυρίως φουκαράδες που δεν είχαν καμία δυνατότητα αντίδρασης μια και αυτοί που "διασκέδαζαν' ήταν βλαστοί αριστοκρατικών πλουσίων οικογενειών.

Τρίτη, 3 Μαρτίου 2009

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

Η κοινωνία έχει σαν βάση τη δυσαναλογία και την αδικία. Η δικαιοσύνη είναι μια απόλυτη έννοια ενώ η κρίση που εφαρμόζουν τα όργανα του κράτους είναι σχετική. Το κράτος δε συμπαθεί ιδιαίτερα τους αδέξιους . Όποιος σκοτώνει είναι ικανός όποιος τραυματίζει είναι αδέξιος. Μπορείς να πνίξεις ολόκληρο τον κόσμο αρκεί να μη ματώσει η μύτη κανενός. Δεν του κάνουν τα άτομα με υπερβολική συνείδηση, τα άτομα που πλησιάζουν την πράξη πριν την κάνουν να δουν αν βρομάει. Του κάνουν τα άτομα που πείθουν τον γίγαντα λαό πως το κράτος νάνος που είναι στο ώμο του φαντάζει αετός άξιος θαυμασμού. Το περίεργο είναι ότι τα καταφέρνουν και εμείς οι ηλίθιοι θαυμάζουμε το μεγαλείο του νάνου.